De landman en zijn schaduw

Een jaar geleden zaten we midden in de verhuizing. Een remigratie van Zuid-Afrika naar Nederland.
Nog altijd gaat me aan het hart dat we afscheid moesten nemen van Boris. Ook in Bergen op Zoom loop ik m’n rondjes. Maar het voelt toch anders zonder hond aan de lijn.
Door deze reblog eer ik mijn trouwe huisdier.

volgdeboereninzuidafrika

De landman gaat …

Aart van der Leeuw (1876–1931) Aart van der Leeuw (1876–1931)

… en als De Boer vertrekt, betekent dat afscheid nemen. Van dingen. Van mensen. Van dieren. Nooit gedacht dat het vertrek van Boris me zo zou raken.

Ik had nooit iets met honden. Als kind was ik er bang voor. Als volwassene liep ik er het liefst met een grote boog omheen.

Maar Boris …

Sinds hij op oudejaarsdag 2008 bij ons kwam, had ik iets met hem. Mijn therapie-hond – elke dag een half uur wandelen na m’n operatie. M’n contact-hond – je legt zomaar contacten met wildvreemde mensen op straat. Mijn hond – wat kan zo’n intelligent dier leren luisteren naar jouw stem!

Elke ochtend als ik uit de badkamer kom, ligt hij op me te wachten. Hij draait ongedurig rondjes. Hij is gespitst op elke beweging. Hij wacht op mijn “Ga je mee?”

Zo heeft Mieke haar eigen…

View original post 111 woorden meer