Door lijden tot heerlijkheid

Nu is ze toch nog overleden.

Ik had haar juist overgedragen aan m’n collega Piet Magagula van de gemeente in wijk F4. De meeste mensen uit de kerk van CC – die vorig jaar gesloten moest worden – zijn bij hem terechtgekomen. Nu ik ga vertrekken, neemt moruti Magagula ook deze familie onder zijn hoede.

p1050592

Heel wat keren ben ik bij Ruth Matshete (1948) over de vloer geweest.

  • In juni 2009 wordt ze getroffen door een beroerte. De eerste.
  • Later dat jaar begraven we haar dochter Jennifer (38, aids).
  • In oktober 2010 mag ik Simon en Mapaseka trouwen.
  • Belijdenis en doop van die twee volgen in mei 2011.
  • M’n laatste officiële daad is de begrafenis van kleinkind Bonolo.

Wat heeft deze mevrouw een zwaar leven gehad. De ene beroerte na de andere – zonder goede zorg. Een stoet kinderen en kleinkinderen – ik raak nog steeds in de war door zo’n huis vol meiden – van wie slechts een enkeling echt om haar gaf. Wat een lijdensweg.

Wat heeft deze zuster een sterk geloof gehad. Bij vrijwel elk bezoek vroeg ze om Psalm 23. Die ze letterlijk kon nazeggen:

De HEER is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.

En vaak was ze me al vooruit:

Al ga ik door een diepdonker dal, ik hoef geen gevaar te duchten, want u, Heer, bent bij me …

Lief en vooral leed. Ik mocht er af en toe een beetje in delen.

Eigenlijk vind ik het wel fijn dat mma Matshete voor m’n vertrek gestorven is. Nu kan ik haar toch nog begraven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s