Hoe gaan we verder?

De gemeente wordt steeds luidruchtiger.

Tijdens de preek kun je een speld horen vallen. Op de één of andere manier is dit een boodschap die de mensen raakt. Ik laat de gebruikelijke tussenzang – even zingen, even verzitten en dan met nieuwe aandacht verder – deze keer vallen.

Na de dienst begint de gemeentevergadering.

Eerst spreken we over the way forward. Hoe gaan we verder na de schorsing en de onttrekking van onze moruti? Ik leg ze een tijdpad voor met als einddatum 1 april. Op die dag eindigt mijn werk in Mamelodi. Dan moeten we dus eigenlijk back to normal zijn.

Het plan focust op de buitenkant.

Er is ook een binnenkant die je niet in een schema kunt vastleggen. Verzoening. Vergeving, Vertrouwen. Die zijn nog ver te zoeken. Door gebed en door het evangelie blijven we daaraan werken.

Maar mijn tijdpad maakt in elk geval duidelijk waaraan we moeten werken:

  • begaafde broeders bereiden zich voor op een roeping als ouderling of diaken
  • we bidden en denken over wie moruti Mogale moet opvolgen
  • de financiële commissie maakt een begroting voor 2013
  • alle kerkleden maken serieus werk van hun kerkelijke bijdragen

Ik probeer vooral dat laatste te benadrukken. Praat niet over wat anderen gedaan hebben of zouden moeten doen. Neem je eigen verantwoordelijkheid.

Daarbij vertel ik iets over de FRCSA-synode van 2011 en 2012.

De tijd van spoiling & spoon feeding is voorbij. Mamelodi moet het basis-traktement voor de nieuwe moruti zelf opbrengen. Plus: elke gemeente in het kerkverband betaalt jaarlijks 600 Rand per lid voor het zendingswerk, steun aan hulpbehoevende studenten enz.

De mensen worden nu wel wat onrustig. Zijn ze geschrokken?

Als het verslag van de financiële commissie op tafel komt, merk ik er weinig van. Ben ik de enige die schrikt van de R 250 aan kerkelijke bijdragen – hoe wordt dat ooit R 15.000 op 1 april?! De vragen uit de zaal gaan over de R 12,50 van het internet-café …

De gemeente komt pas echt los als de asset manager vertelt dat de vroegere dominee de auto van de kerk niet wil teruggeven en dat de vorige scriba van de gemeente al z’n papieren heeft verbrand. De adviezen buitelen over elkaar heen. “Naar de politie! Een advocaat inschakelen! Laten we …”

Ik ben blij met die ene mevrouw die zegt: Laten we voor onze oude moruti bidden. Hij moet ook bevrijd worden uit z’n hebzucht en egoïsme. En wij moeten laten zien dat we van Christus zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s