Als een hert …

Zoals een hinde smacht
naar stromend water,
zo smacht mijn ziel
naar u, o God.

Mijn ziel dorst naar God,
naar de levende God,
wanneer mag ik nader komen
en Gods gelaat aanschouwen?

De preek van collega George Mnisi afgelopen zondag sloot perfect aan bij de preek die ik een week eerder had gehouden. Die van mij ging over Jesaja 55. George had Psalm 42 als tekst.

Beide preken gingen over dorst, water en verlangen naar God.

Als een hert dat verlangt naar water,
zo verlangt mijn ziel naar U.
U alleen kunt mijn hart vervullen,
mijn aanbidding is voor U.

Daarbij richtte collega Mnisi zich met name op de kerkdienst. Verlangen naar God houdt ook in verlangen naar het huis van God. De dichter van Psalm 42 herinnert zich met weemoed “… hoe
ik meeliep in een dichte stoet en optrok naar het huis van God – een feestende menigte, juichend en lovend.”

Het aansprekende beeld van water kreeg deze week een onverwachte tragische illustratie. Een waterpijp in Pumulong – een krottenwijk bij Mamelodi – barstte. Twee doden, 1000 mensen dakloos en heel Mamelodi-Oost zonder water.

Dinsdag is de dag dat ik met Phineas op huisbezoek ga. We kwamen er gisteren al snel achter dat dit niet zo’n geschikte dag was. De kerkleden waren massaal op zoek naar water. Wachten op een tankwagen. Met emmers naar familie in West. Extra druk verkeer op straat.

Je kunt niet zonder water. Wassen.Tanden poetsen. Eten koken. Naar de wc. Water is leven!

Uiteindelijk troffen we één gezin thuis. We spraken over werk en kerk, kinderen en kerkgang, doop en avondmaal. We sloten af met Psalm 42.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s