Clichés

Het mooie van clichés is dat ze waar zijn. Maar je kunt een waarheid zo vaak verkondigen dat het een gemeenplaats wordt. Dat geldt ook in de kerk.

In Mamelodi, Nellmapius en Soshanguve stuit ik op twee afgezaagde uitdrukkingen.

[1]

Heer, we danken U dat we hier vandaag mogen zijn. Velen hadden deze dag willen beleven, maar het heeft niet zo mogen zijn. Maar ons hebt U gespaard tot op deze dag …

Als je dat op nieuwjaarsdag in je gebed zegt, kan ik me daar wat bij voorstellen. Maar om het elke zondag tegen God te zeggen … en elk biduur …

Het is wel waar. Maar het verliest z’n zeggingskracht. Het wordt een dooddoener.

[2]

Heer, we bidden U voor … alle mensen die in het ziekenhuis liggen … voor alle mensen die in de gevangenis zitten …

Er gaat geen zondag voorbij of ik hoor de dipetlele & ditoronko voorbij komen. Ook bij het kringgebed op donderdag is het vaste prik. Niet alleen door de kinderen die meebidden, ook door hun vaders en moeders.

Niks op tegen. Het feit dat de gevangenis genoemd wordt, laat zien dat misdaad en hechtenis voor de meeste mensen iets is dat ze uit hun eigen omgeving kennen. En ziekte …

Maar opvallend vind ik dat er zelden met naam en toenaam voor concrete gevangenen en zieken gebeden wordt. Dan lijkt het toch meer op een loopje.

Ach, wat zit ik te zeuren.

Laat ik maar blij zijn met de vrijmoedigheid waarmee jong en oud in gebed gaan. Daar is de hemel vast blij mee. Cliché ofte not.

Advertenties

2 gedachtes over “Clichés

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s