Oet de tied ekommen

GKV%20Noord Daar zat ik gistermorgen zomaar in de kerk van m'n jeugd. De Noorderkerk aan de singel in Enschede.

Via de kerkomroep konden Mieke en ik erbij zijn. De rouwdienst voor onze vriend Wolter Verschuren [1952-2010]. Psalm 27. Preek van de dominee. Toespraken van familie en collega's. Liederen en gebeden. Ik vond het een mooie dienst. [Lees ook de reactie van m'n broer Hans.]

Wolter was een bijzondere man.

Een familieman, Genieten van z'n kinderen en kleinkinderen.

Een fietser. Al die jaren door weer en wind naar z'n werk. Op de fiets met vakantie. Genieten van Gods wereld.

Een ouderwetse werknemer. Loyaal aan z'n bedrijf. Hart voor z'n collega's. Tien jaar in de OR. Genieten van z'n werk.

Een gelovige man. Met liefde voor de kerk en haar leden. Ouderling in Noord. In mooie en moeilijke jaren. Genieten van God en z'n gemeente.

Een man met humor. Zelfs tijdens z'n ziekte liet hem dat niet in de steek. "Met mij gaat het goed. Met m'n lichaam helaas wat minder." Dat is humor maar ook geloof. Verder kijken.

En nu is hij overleden. Voor de laatste keer verhuisd. "Het hekje over …" noemde hij het zelf – de Westerbegraafplaats grenst haast aan z'n achtertuin.

22405443 
Op de rouwkaart staat het nog weer anders. "Oet de tied ekommen …" Naar de hemel. Waar de beleving van tijd heel anders is dan nu. Of hoe zou dat zitten?

Bij God zijn duizend jaren als xc3xa9xc3xa9n dag, zegt de bijbel. Dat Jezus op aarde leefde, is voor hem zeg maar eergisteren.

Delen de gestorven gelovigen in die andere dimensie? Ik herinner me die christen, die afscheid nam van z'n gezin. "Tot straks, jongens!"

Er is wel leven tussen sterven en opstanding. Er is ook iets van meeleven vanuit de hemel met de aarde. Maar hoe en wat precies? Wie het weet mag het zeggen.

Ik houd het op David die zegt: Ik ga naar hem toe – m'n kind, m'n vriend - hij komt niet terug bij mij.

Met Wolter gaat het goed. En wij hopen hem te Zijner tijd weer tegen te komen. Tot ziens bij de Heer!

Advertenties

Een gedachte over “Oet de tied ekommen

  1. Mooi geschreven en zo herkenbaar, echt ‘des Wolters’.
    Op zijn laatste verjaardag, vorig jaar op 9 januari, liet hij me de twentse tekst uit de biebel in de twentse sproake zien, hij was er erg door geraakt.
    De tijd was meer dan ooit zijn vriend en zijn vijand geworden, maar bood hem ook een helder kader. Dat was verdrietig maar gaf hem ook een bewonderenswaardig houvast. Hij wist dat God hem al gauw zou roepen en had medelijden met ons, die niet weten hoe lang we hier op aarde in geleende tijd leven.
    Wolter zou nu zeggen: met mij gaat het goed en met mijn tijdloze hemelse lichaam ook! De tekst heeft ook zijn typische humor, Wolter liet zich niet zo door eigentijdse invloeden leiden, hij beschouwde de dingen en probeerde het goede te behouden. En daarover konden we tot het laatst met hem lachen, soms discussieren, ook huilen.
    Fijn dat jullie er op deze manier bij konden zijn, samen met zovelen. Hij noemde vaak het mailcontact met jullie, het deed hem goed.
    Wij wensen jullie toe dat Gods zegen op jullie en je werk in het prachtige indrukwekkende Zuid Afrika mag rusten.

    Groeten, Gijs (zwager) & Afke (schoonzus van Wolter)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s