De wereld van Sophie

Filosofie was nog nooit m'n favoriete vak.

Ernst Von Aster 
In m'n eerste jaar in Kampen moesten we zo'n akelig blauw boek bestuderen. Vol moeilijke Duitse gedachten. Ook de colleges van good old Kars Veling konden mij niet bekoren.

In m'n tweede jaar moest ik een les voorbereiden over Karl Jaspers. Akelige man. Gelukkig vond ik een boek waaruit ik m'n lezing kon overschrijven. Maar ik snapte er zelf niks van.

Kan filosofie ook leuk zijn? Ja toch. Met dank aan Jostein Gaarder.

1_835773!img835755 
Deze week herlas ik De wereld van Sofie (ISBN 90-5240-707-X). En net als de eerste keer bleef het me vrijwel tot het einde toe boeien.

Het boek gaat met reuzenstappen door de geschiedenis van de westerse filosofie. En het wordt op zo'n toegankelijke manier uitgelegd dat een meisje van 14 – en zelfs ik – het kan snappen. Vragen over mijn wereld en mijn leven.

Bovendien zitten de lessen ingepakt in een spannende roman. Over Sophie en Alberto. Over Hilde en haar vader. En de verrassende connectie tussen die twee verhaal-lagen.

De-wereld-van-sofie 
De wereld van Sofie roept ook tegenspraak bij mij op. Het enthousiasme waarmee elke nieuwe stroming begroet wordt. Het gemak waarmee Jezus in de galerij der filosofen wordt opgenomen. De hoofdrol die aan Charles Darwin wordt toebedeeld …

Maar goed. Je hoeft het niet met alle antwoorden eens te zijn. Als je maar de goede vragen stelt.

Ik lijk wel een filosoof.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s