Lazarus

Vakantietijd is conferentietijd. Na Botshabelo in december zijn deze week vrijwel alle collega’s naar de Mount Grace conferentie. Met hun vrouwen. Want de accommodatie daar is geweldig. Daarover vooral kreeg ik de verhalen: een eigen kamer, plus badkamer – zelfs de zeep hoef je niet mee te nemen, zei een van de dames – plus tv, plus koelkast met allerlei lekkere dingen – maar later ontdek je dat je die apart moet betalen … Nee, het is ook inhoudelijk de moeite waard om te gaan.

Ik bleef deze week thuis. Achteraf komt dat goed uit. Want in Nellmapius hebben we een sterfgeval, met de daarbij behorende dagelijkse biduren. De oudste zoon van zr. Caroline Timbani is overleden. Begin december werd hij opgenomen met meningitis (hersenvliesontsteking). Hij was ernstig ziek, kon niet meer praten enz. Afgelopen maandag is hij gestorven.

Lazarus is 31 geworden. Hij woonde nog thuis maar hij laat wel een girlfriend in Mamelodi na met drie kinderen: 6 jaar, 2 jaar, 2 maanden. Vreemd genoeg komt zij niet in beeld. Het is moeder Caroline met haar moeder die de honneurs waarneemt. Zij ontvangt het bezoek in de slaapkamer, zittend op een matras. De traditie is er, maar beperkt. Moeder zit niet helemaal verstopt onder een laag dekens. Je kunt wel een goed gesprek hebben.

jn11_33p35

Gisteravond om zeven uur zat de tent bij het huis van Timbani goed vol. Veel kerkleden. Abram Mokwena leidde de dienst. Ik heb gepreekt vanuit Marcus 4. Wat doet het evangelie in jouw leven?

Vanavond kies ik – inkoppertje – voor Johannes 11. Lazarus, de vriend van Jezus. Jezus die huilt om Lazarus’ dood. De opwekking van Lazarus. En de kern uit dit hoofdstuk, met die indringende vraag:

Jezus zei: Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook wanneer hij sterft, en ieder die leeft en in mij gelooft zal nooit sterven. Geloof je dat? [Johannes 11 vers 25 en 26]

Hopelijk mag het iedereen aanspreken en de familie Timbani troosten.

jn11_44a

Ze zitten er niet echt opgewekt bij. Vader Timbani lag samen met z’n zoon in het ziekenhuis. In de oudejaarsnacht heeft hij geprobeerd zichzelf van het leven te beroven. Moeder werd wakker, zag hem hangen en kon met hulp van toegesnelde buren hem nog net loskrijgen. Nu is Timbani terug, met een zere nek en een schorre stem …

Ik krijg niet zo goed hoogte van de man. Hij is altijd heel vriendelijk en soft. Maar z’n gezin en de buurt vrezen hem om z’n agressie. Als Timbani lazarus is, gaat hij met een mes mensen te lijf.

Wie peilt een mens?  Ik lees maar weer eens Psalm 139. Heer, u kende Lazarus. U doorgrondt z’n vader. U bent bij z’n moeder. Heer die mij ziet zoals ik ben, dieper dan ik mijzelf ooit ken …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s