No man is an island

Zo werd m’n preek onverwacht actueel. Ik had hem al weken geleden gemaakt. Een post-pinkster-preek over 1 Korinte 12, de gemeente als lichaam. Ook dat doet de Heilige Geest. Hij brengt mensen door Jezus terug bij de Vader en terug bij elkaar. Hij doorbreekt de eenzaamheid van de zonde. De Geest als de grote bruggenbouwer, pontifex maximus.

Ik had wat toepassingen gemaakt in de persoonlijke sfeer: huwelijksproblemen. Ook in de sfeer van de gemeente: eenheid in verscheidenheid. Maar ineens stond het nieuws bol van de xenofobie, de vreemdelingenhaat. In Alexandra en andere plaatsen worden mensen uit Zimbabwe, Mozambique en Somalië verjaagd en vermoord. Wat zoeken ze hier? Ze pikken onze banen en onze huizen in. Oprotten, jullie!

De onlusten haalden zelfs het nieuws in Nederland.

0135632250085

M’n preek zondag cirkelde om het wereldberoemde gedicht van John Donne (1572-1631):

No man is an island;

No man stands alone.

Each man’s joy is a joy to me;

Each man’s grief is my own.

We need one another,

So I will defend

Each man as my brother;

Each man as my friend.

everyone-a-foreigner

Mooie woorden. Die aansluiten bij wat de mensen zeggen, ook hier: Motho ke motho ka batho ba bangwe – een mens is een mens door andere mensen. Maar woorden die haaks staan op de realiteit. Wat is er een eenzaamheid, angst, vervreemding, haat.

Paulus spreekt in 1 Korinte 12 geloofstaal. Alleen door Jezus komen we terug bij God en bij elkaar. De Heilige Geest is degene die de eilanden aan elkaar verbindt. Wij kunnen niet over water lopen. Jezus wel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s