Vlekken van een luipaard

Aids in Afrika. Een complex probleem. Zo hebben aids en apartheid veel met elkaar te maken. Kijk en luister maar eens naar aflevering 2 van Van Dis in Afrika.

Maar er zijn meer factoren. Aids en armoede. Aids en seksualiteit. Aids en de rol van mannen en vrouwen in Afrika.

Aernout

Over dat laatste heb ik deze week een interessant boek gelezen: Vlekken van een luipaard. Over mannen in Afrika. Het is geschreven door Aernout Zevenbergen (2007, ISBN 978 90 5330 5461).

De schrijver is geboren in Zambia en is al sinds jaar en dag Afrika-correspondent voor o.a. het Algemeen Dagblad en De Morgen.

Aernout Zevenbergen komt op heel wat plaatsen. Voor dit boek debatteert hij in de woestijn van Niger over Socrates en Nietzsche, drinkt bier met de laatste Grieken van het Congolese oerwoud en cognac met de zwarte motormuizen van Soweto, bezoekt prinsen en prinsessen in Swaziland, spreekt met voorouders in Madagascar, reist met vrachtwagenchauffeurs over de Oost-Afrikaanse dodenroute van Nairobi naar Bujumbura en ontmoet Kenneth Kaunda, de vader des vaderlands van z’n geboorteland Zambia.

 

Vlekken

Hij durft gevoelige onderwerpen aan te snijden in Afrika. Hij spreekt met mannen over liefde en romantiek, rituelen en voetbal, vaderschap en vriendschap, motorfietsen en vrachtwagens, masturberen en ‘de prijs van een kip’.

Door z’n manier van schrijven brengt hij Afrika heel dichtbij. Daarbij kom je ook de schrijver zelf tegen in z’n persoonlijke zoektocht. Een veertiger, ongetrouwd en geen kinderen. Christelijk opgevoed maar nu vaan z’n geloof afgevallen. Kind van ontwikkelingswerkers. Stikvol vragen.

Dit boek schetst een schrijnend beeld van jonge en oude Afrikaanse mannen in hun sociaal-culturele en economische context. Velen zijn losgeslagen van hun ‘roots’, weten niet waar ze vandaan komen en hebben geen zicht op hun toekomst. Wat zij willen, is de bevrediging van hun behoeftes nu: geld, drank, vrouwen. Het is een indringend verhaal van aids die samenlevingen ruïneert, van uitzichtloze armoede en van de desintegratie van waarden en normen. Toch spreekt de auteur geen veroordeling uit: hij geeft een goed gedocumenteerd en gedegen beeld van achtergronden en situaties; hij geeft geen oplossingen. Een bijzonder knap geschreven werk over een onderbelicht probleem. Het boek besluit met een beredeneerde literatuuropgave.

48cu8956_5

Van harte aanbevolen.

En de titel? Ik citeer de flaptekst:

“To be a man is not easy. In deze uitspraak zit geen drama, of hartverscheurende pijn. Het lijkt een droge constatering, zoals iemand iets kan zeggen over het weer. Bescheiden ook. Maanden later schieten de woorden terug in mijn herinnering als ik duizenden kilometers zuidelijker twee jonge, werkloze mannen spreek, in de zwarte township Soweto, bij Johannesburg.
‘Mannen in Afrika zijn volledig in de war, als je het mij vraagt,’ merkt Jabu op, terwijl hij met één oog naar een soap op televisie kijkt. ‘We spelen het leven na dat we op tv zien in Amerikaanse series. Soms denk ik wel eens: we zijn een stel slechte acteurs; we spelen rollen en karakters maar dit is niet wie we zijn, wie we werkelijk zijn, waar we vandaan komen, of wat onze natuurlijke en sociale omgeving van ons vraagt. We zijn luipaarden die onze vlekken proberen weg te poetsen.’

Advertenties

4 gedachtes over “Vlekken van een luipaard

  1. Bedankt, Tjeerd en Mieke, dat jullie ons steeds laten meeleven en stof geven voor een gebed. Leven met een paradox is wel zwaar: Gods kracht wordt in zwakheid volbracht.
    Elisabeth Eybers… Ik kende dat gedicht met ps. 88 niet. Zou ze ook psalm 77 hebben gekend, eerste helft en tweede helft?
    Groet! Hans Werkman

  2. Beste Tjeerd,

    Ik kijk regelmatig op je site en wordt vaak getroffen door wat er op staat. Ik hoop en bid dat die deur uiteindelijk helemaal open gaat en dat je mee mag helpen aan Gods koninkrijk in Zuid-Afrika. Zoals je mogelijk nog wel weet, ben ik ook betrokken bij werk in Zuid-Afrika. De nood is daar zo hoog in geestelijk opzicht, maar ook in andere opzichten. Ik was ook getroffen door jou stuk over Hugo Tempelman. Ik ben in 2005 ook bij zijn project geweest, omdat de stichting waar ik in bezig ben o.a. ook zijn werk financieel ondersteund.
    Veel sterkte en Gods zegen! Jan-Peter Noordhof

  3. Dank voor deze beschrijving. Of ik van mijn geloof ben gevallen, weet ik trouwens niet. Ik denk meer dat de oude beleving plaats heeft gemaakt voor een nieuwe, diepere beleving. Met inderdaad een paar fundamenteel andere invullingen…

    Dit boek is overigens nu ook in het Engels verkrijgbaar, in Zuid-Afrika. Titel? “Spots of a leopard – on being a man”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s