Jacqueline van der Waals (2)

Ook dit gedicht raakte me. Met dank aan Ari van Buuren.

Sinds ik het weet … (1923)

Sinds ik het weet – ik weet het wel, ofschoon

Nog onder ons angstvallig wordt ontweken,

Het booze woord te noemen, dat bij ’t spreken

Licht ruw of wat onzuiver klinkt van toon, –

Sinds ik het weet, werd mij de overvloed,

De schoonheid en de zoetheid aller dingen,

Die mij alom omgeuren en omringen,

Nog wèl zoo liefelijk en wèl zoo zoet,

Sinds ik het weet, schijnt mij de atmosfeer

Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen,

Het is of ieder zintuig en vermogen

Nog fijner werd en scherper dan weleer,

Sinds ik het weet, treed ik, wien ik ontmoet,

Den vreemden en den vrienden op mijn wegen,

Ontroerder en vertrouwelijker tegen,

En ‘k groet ze met een vriendelijker groet,

Sinds ik het weet, is God mij meer nabij

En vaak, in d’ernst van ’t aardsche spel verloren,

Zoo ernstig en zoo diep als ooit te voren,

Gevoel ik plots Gods glimlach over mij.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s