Leven en sterven op Dirk 3 oost

Twee weken lig ik op afdeling D3 oost kamer 4. Een riante eenpersoons kamer vlak tegenover de verpleegpost. Als de deur open is hoor ik alles voorbij komen.

Ik hoor op een avond hoe Hans aan Laura de ins & outs van Outlook en Hotmail uitlegt. Laura zit in de OR en komt om onder de post. Hans vertelt hoe je contactpersonen in groepen kunt onderbrengen. En hoe je je postvak IN overzichtelijk houdt door archiefmappen aan te leggen. Zo doe ik het ook. Hans is een goede docent. Laura snapt ’t echt.

Alle stadia van opname tot ontslag beleef ik mee. Ik raak steeds meer onder de indruk van het hele apparaat. Al die mensen. Al die telefoontjes. Al die disciplines. En op een enkele ruzie na werkt ’t vlot samen. Klasse.

De verpleegkundigen blijven ook gewoon aardig. Een spoedopname bij nacht: iemand die van de trap gevallen is. Telefoontjes aan en van verontruste familie. Een totaal verdwaalde bezoeker die niet op D3 maar op B2 moet zijn: de patiënt wordt gelokaliseerd en de verdwaalde wordt er persoonlijk heen gebracht. Klasse.

Maar in deze weken hoor ik ook minstens twee maal hoe iemand sterft. Die jongen die onder de invloed van drank en drugs denkt dat hij kan vliegen. Een man en vader van 38 die na de operatie een terugslag krijgt en plotseling overlijdt. Ik lig hier niet voor de lol.

Umcu_2

In twee weken leer ik steeds meer namen, gezichten en verhalen onderscheiden. Iedereen is in het wit. Allemaal op voornaam basis. Maar elk heeft zijn of haar eigen plaats en taak.

De verpleegkundigen. Lineke. Marieke. Ditty, zuster in de Heer. Hans. Irene, uit Duitsland. Helga, teamleider, een klein blond meisje met een grote verantwoordelijkheid. Tineke met speld, al 35 jaar in het vak. Gerdien uit Wezep. Laura van Klooster. Reinier mijn nachtwacht. Enzovoort.

Dokter Eline, de zaalarts. Wilma, afdelingssecretaresse, de stem op de achtergrond. Loes van revalidatie. Brenda van fysio.

De catering. Wil met de donkere bril, afdelingsassistente. Ahmed uit Marokko. Loes. Jesse. Wat een klasse hotel!

De veelal anonieme vrouwen van de schoonmaakploeg.

allemaal witte engelen van God

om mij op te vangen, te ondersteunen en op te richten

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s