Hulle wag vir my

Het is vervelend als een operatie uitgesteld moet worden. Dat overkwam mij woensdag. Er gebeurt een ongeluk op de snelweg. Er komt een ernstig zieke binnen. Een IC bed kun je maar eenmaal gebruiken.

Het is wreed als je iemand vanuit de OK terug haalt. Dat gebeurde mij vrijdag. Ik was al binnen in OK 14. Ik zag het allemaal. De operatietafel. De lampen. De instrumenten. De mensen in hun groene outfit. Mijn MRI foto’s aan de muur, en face & en profil. En op dat moment de schrik: geen IC bed, terug naar de zaal, misschien later vandaag.

Prey_1

Van buiten bleef ik rustig. Ik had m’n boek van de bieb nog niet uit. Pas in de dagen daarna kwam de angst naar boven. Als ik al niet volledig gelaxeerd was geweest, was het me alsnog dun door de one size fits all operatie onderbroek gelopen.

Wat een dag. Dit is geen warme operatiedeken. Dit is ijskoud en vlijmscherp. De messen zijn geslepen. I’m the prey.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s