Gemeen gemeend gemeente
Tijdens de dienst voel ik hem al aankomen.
Bongani vraagt één van de gemeenteleden voor te gaan in gebed. Goede gewoonte. – Maar dit wordt één lange litanie. Of de Heer er toch voor wil zorgen dat ze onze kerk in CC alstublieft niet gaan sluiten. De amens van de gemeente zijn niet van de lucht …
De kerk is goed bezet. De preek lijkt te landen. We vieren het heilig avondmaal. Maar er hangt een spanning in de kerk. De messen worden geslepen voor de general meeting na de dienst.
Ik heb me niet vergist.
Als ik het besluit van de zending nog eens heb voorgelezen en toegelicht, komen er agressieve reacties. Met name broeder N. komt hard uit de hoek.
Waarom wil de zending nu ineens de kerk sluiten? Als ze ons dat eerder hadden gezegd, hadden we er ook eerder iets aan kunnen doen!
Ik herinner de broeder eraan dat dit zwaard van Damocles al sinds 2009 boven ons hoofd hangt. Dat het voor hem nieuw is, komt waarschijnlijk omdat hij niet geregeld in de kerk komt.
Ja maar als we vaker een gemeentevergadering zouden hebben, hadden we de problemen daar kunnen bespreken en er een oplossing voor kunnen zoeken. Dit is gewoon niet eerlijk!
Ik wijs de broeder erop dat we sinds 2009 elke twee of drie maanden na de dienst deze zaken besproken hebben. Als je op zondag niet in de kerk komt, is het je eigen schuld dat je dat niet hebt opgepikt.
Ik word echt een beetje boos. Juist deze man is degene die altijd met smoesjes komt. Hoe vaak heb ik geprobeerd hem te stimuleren z’n verantwoordelijkheid te nemen? Hij is niet vooruit te branden. – En dan mij verwijten dat ik de gemeente niet genoeg heb gemotiveerd? U liegt, meneer!
Maar hoe kunnen ze CC nu verwijten dat we niet groeien? Wij zijn de oudste gemeente in Soshanguve. De andere wijken – GG, WW, XX en F4 – zijn onze kinderen. En dan wil de zending deze oude moeder die zoveel gezonde kinderen gebaard heeft, doodmaken?
Het is inderdaad opvallend dat de andere kerken in Soshanguve wel groeien. Maar ik denk dat je het te mooi voorstelt als je dat aan CC toerekent. Je moet eerder denken aan de Visser, Mogashoa en Boersma die hard gewerkt hebben. ‘Central’ heeft misschien financieel iets bijgedragen en het werk gesteund door gebed. Maar we hebben het nu over groei van CC zelf. Deze wijk gedraagt zich niet als een volwassen moeder maar als een kind dat achterblijft in de groei. Na 22 jaar nog niet zelfstandig, is dat gezond?
Broeder N. luistert niet naar m’n antwoord. Hij begint er doorheen te roepen.
De andere gemeenteleden zijn minder agressief. Sommigen accepteren de beslissing en vragen per direct om een letter of transfer naar de kerk in GG. Anderen zitten duidelijk nog in de ontkenningsfase.
We hebben toen in oktober de Mission Board op bezoek gehad. Waarom zijn ze daarna niet gekomen om hun besluit toe te lichten?
Ik leg uit dat ik vóór m’n vertrek naar Nederland het hele rapport heb voorgelezen. Vandaag krijg je het zwart op wit. Wat wil je nog meer?
Mensen hebben toch het idee dat als ze de broeders nog eens lief aankijken, de zending op dit besluit terug zal komen. Ik probeer ze die illusie te ontnemen – the decision is final, the mission board is serious – maar beloof wel hun verzoek door te geven aan de zending.
Er komt zelfs een voorstel op tafel.
Kunnen we de zending niet vragen of we dit kerkgebouw mogen blijven gebruiken? Dan nodigen we een voorganger uit – dominee of student – die een vrije zondag heeft. Kost op z’n hoogst benzinegeld. En we sparen de kosten van een taxi naar WW uit.
Ik laat de voorstellers in hun waarde. Maar ik probeer het enthousiasme wel wat te dempen.
- Deze optie gaat ook geld kosten. Stel dat de zending jullie de kerk in CC verhuurt voor R 2.000 per maand. Waar moet dat geld vandaan komen?
- Bovendien is dit alleen een oplossing voor de zondagse kerkdienst. Maar hoe komt het met de huisbezoeken, de catechisatie, de bijbelstudie, de gebedsgroep, de zondagsschool, de bediening van doop en avondmaal? Kerk-zijn is meer dan af en toe op een zondag bij elkaar komen.
M’n bezwaren vallen op dove oren. Twee mensen worden aangewezen om dit voorstel uit te werken en t.z.t. aan de zending voor te leggen.
De ontkenning blijft als ik uitleg hoe het systeem van attestaties werkt. Je kunt je laten overschrijven naar een andere wijk. Met de letter of transfer kun je daar gewoon als kerklid meedoen.
Daar hoeven we het nu niet over te hebben, dominee. We gaan nu toch ons alternatief aan de Mission Board voorleggen?
Ik blijf benadrukken dat CC echt dicht gaat. Dit is het moment om over te stappen. Het nieuwe seizoen begint, met catechisaties, bijbelstudies, gebedsgroepen en jeugdactiviteiten. Wacht niet tot het laatste moment.
Maar ik merk dat de mensen me als spelbreker beginnen te zien.
Wat heeft het voor zin om alternatieven te bespreken als de decision final is? Laten we nu eerst maar eens afwachten wat de gesprekken opleveren …
Daarna bespreken we de financiën.
Het verslag over 2011 is negatief. De gemeente heeft veel te weinig opgebracht. Dat ligt niet aan de financiële commissie – ik bedank ze uitbundig en geef ze alle drie een cadeautje – maar aan de kerkleden. Over mafolofolo gesproken …
De financiële commissie vertelt de gemeente dat ze twee besluiten hebben genomen:
- de bijdragen voor het kerkbouwfonds worden teruggestort
- het saldo op de bankrekening gaat naar de zending
In de rondvraag vraag ik nog naar de woensdagse bijbelstudie annex gebedsgroep.
Moet ik daarmee doorgaan of stoppen? De opkomst is laag. Wil de gemeente nog wel samenkomen om naar Gods woord te luisteren en te bidden? Wat is jullie advies?
De reacties zijn divers.
- Stop er maar mee, dominee! Deze gemeente wil helemaal niks meer. Dat ziet u toch!
- Doorgaan, dominee! Juist in deze tijd van malaise hebben we een geestelijke opkikker nodig.
Ik ga door tot 1 april. Ook al komt er maar één, we blijven bidden voor CC.
Posted on 30 januari 2012, in Kerk, Soshanguve. Bookmark the permalink. Geef een reactie.







Geef een reactie